ΠΙΝΕΖΕΣ ΣΤΟ ΧΑΡΤΗ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

Manos
Φωτογραφία: Άγγελος Χριστοφιλόπουλος / FOSPHOTOS

Όσοι γνωρίζουν προσωπικά τον Μάνο Ελευθερίου, διακατέχονται μάλλον από την αίσθηση ότι δεν έχει ταξιδέψει και πολύ. Δεν είναι μόνο η μαζεμένη και συγκρατημένη εξωτερική του εμφάνιση και συμπεριφορά, ούτε ο αέρας δωματίου που αποπνέει όταν συνομιλείς μαζί του. Είναι ίσως και η βαθιά ενασχόλησή του με το χαρτί, με τα αρχεία, με τις αποθήκες της μνήμης που βρίσκονται κρυμμένες, μπερδεμένες και σκονισμένες μακριά από κάθε εξωστρέφεια που ενδεχομένως να τους πρέπει. Φωτογραφίες και γράμματα, χειρόγραφα και αφιερώσεις, μελανοδοχεία και κονδυλοφόροι, ζωγραφιές και βιβλία. Είναι ο σιγανός τόνος της φωνής, η εμμονή με αντικείμενα και καταστάσεις που δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις για να συναντήσεις. Αρκεί να έχεις μια καλή συναίσθηση του χρόνου και της επίδρασης αυτού πάνω στην ύλη, στο σώμα και στο μυαλό, που ούτως ή άλλως δεν γνωρίζει σύνορα και περιορισμούς. Continue reading “ΠΙΝΕΖΕΣ ΣΤΟ ΧΑΡΤΗ ΤΟΥ ΜΑΝΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ”

Quote

ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ | ΔΥΟ ΠΕΖΑ

σκ


ΠΕΖΟ ΠΡΩΤΟ

Την τιμωρία εισπράξαμε χρόνια πολλά πριν πλάσουμε την αμαρτία. Μια προκαταβολή που γύρισε τον κόσμο από τσέπη σε τσέπη κι από χέρι υγρό σε στήθος σφιχτό και απάνεμο. Κι ήταν το δίδαγμα απλό, τόσο που δύσκολα μας έγινε ιδέα να νοιαστούμε για τα περαιτέρω. Τόσο που αδύνατο να μοιραστούμε αδελφικά έστω και μια του αξία. Αγγίζοντας το σώμα μας στις πιο κρυφές γωνιές του, βρήκαμε αυτά που μας αθροίζουν με τον άλλο. Όμοιος με τον όμοιο και ξέχωρα οι φίλοι που έκλεισαν τα μάτια στο κακό. Πού μας περίμενε εν τέλει πάσα η αλήθεια και τι ανταλλάξαμε μ’αυτήν για να σωθούμε; Μια ανεξάντλητη φιλοσοφία και μια λαχτάρα για κάθε οικείο άδυτο. Μια προσδοκία άμεμπτη που στέριωσε με γέννα και με σήψη. Έτσι γλιτώσαμε ατυχώς την έρημο των γύρω ηττημένων και κάπως έτσι πέφτουμε αμετανόητοι στις αδηφάγες εμμονές των νικητών. Το στόμα μας χαράματα έχει μια γεύση ξενική και η ανακούφιση έρχεται πάντα από λόγια ξένα. Οι επιζήσαντες από μεριάς ευθείας είναι που λάτρεψαν την Ιστορία σαν θεά και τη χτυπήσανε ταττού πολύπλοκο στο πέλμα. Είναι εκείνοι που μας έσυραν εδώ. Πρώτα το αίμα χύθηκε μες στις χαράδρες των βουνών κι έπειτα δεθήκαμε με όρκο χάλκινο, βαφτίζοντας τη θάλασσα μητέρα κι ερωμένη. Όσοι διδάχτηκαν το ξέπλυμα του μίσους πήραν για κέρδος τους κάποιες στιγμές ακόμα. Λόγια και λόγια σαν νερό, μα πώς αλλιώς μ’ αυτό το πλέγμα που παγώνει; Οι ορισμοί μας τετριμμένοι και σκευασμένοι σε περιβάλλον υπό το μηδέν. Οι ενδείξεις πεταμένες σε ένα καλάθι που μυρίζει ιδρώτα και οι αποδείξεις λεκιασμένες με στείρο εγωισμό που ζητιανεύει στα κρυφά δόξα ετεροχρονισμένη για το μνήμα. Πώς θεραπεύεται η ψυχή μέσα σε τόσα λάθη; Τις μέρες που οι απόδημοι επιστρέφουν στη σκιά τους, τότε ξοδεύομαι κι εγώ τιμώντας τα φτερά. Έτσι ζυγώνω κι άγομαι μέσω περιθωρίων χωρίς ποτέ να καρτερώ ν’ αγγίξω τα όνειρά σου, παρά μονάχα δίπλα σου να στέκομαι έστω και στην ανία.

ΠΕΖΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

Τα σώματα που έρχονται σε θερμική ισορροπία είναι αυτά που δεν υπάκουσαν τη σήψη του ενικού. Σ’ αυτόν ποντάραμε για χρόνια την ελπίδα καταφρονώντας διαρκώς κι ασύστολα κάθε σημάδι που έστρεφε τα νώτα του στην πληρωμή. Μια έπαρση στητή και καλογυαλισμένη. Αίτιο σε πλήρη διατεταγμένη ασυνειδησία. Μπλέξαμε τα μαλλιά μας με τις τρίχες των αρρώστων. Είδαμε τη στεριά μίλια μακριά να αναστενάζει σκόνη και καπνό. Ακολουθήσαμε τυφλοί και χορτασμένοι τη ρότα ενός κύματος που εκ των προτέρων έταξε ακονισμένα βράχια. Ξεντυθήκαμε βίαια την όψη που μας δόθηκε εκ γενετής και βιαστικά περάσαμε τη ζώνη σε μέση επίκτητη. Τυλίξαμε σε νεκροσέντονο ό,τι αγνό μάς είχε συνετίσει αποδίδοντας πνιχτές τιμές και λόγια κουρδισμένα. Μουλιάσαμε κατ’ επανάληψη το μαξιλάρι σε κάθε δυνατή στάση του κορμιού και αγκαλιάσαμε το ίδιο το σκοτάδι μας μέχρι ηδονής και ασφυξίας. Η σημασία τού είναι μας προδόθηκε πολλάκις και εμφανώς κι αποτυπώθηκε τάχα καλλιτεχνικά σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία· τώρα αραχνιάζει αξιοπρεπώς σε ένα συρτάρι σαλονιού. Για μυρωδιά λουστήκαμε μια μισοαναστημένη αποφορά. Μεθύσαμε την ίδια μας τη μέθη, ξανά και ξανά. Κι όλα αυτά με την πεποίθηση ότι υπήρχαμε από πάντα και για πάντα, δίχως κενά και διαλείψεις, μόνο με τη συνάφεια των υλικών που χτίστηκε η γη και τη συνενοχή μιας λιπαρής ιδέας. Τώρα μαθαίνουμε από τρίτους πως η αντοχή μας πωλείται αλόγιστα σε πακετάκια του κιλού. Ό,τι απέμεινε απέμεινε στυγνό. Και άγονο και μόνο. Και διψασμένο γι’ αυτούς που θα ’ρθουν και θα έρχονται περιοδικά για πάντα μέχρι να λήξει αυτό το αστείο που ονομάσαμε ζωή. Μέχρι να φτάσει στο μηδέν το μέτρημα που αντίστροφα ξεκίνησε να τρέχει μ’ ένα ρόγχο.

*Σκιά γυναίκαεκδόσεις Μετρονόμος (2014).

ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ | ΔΥΟ ΠΕΖΑ

ΜΠΟΦΙΛΙΟΥ – ΚΑΡΑΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ – ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟΝΟΜΟ

Μποφίλιου Μετρονόμος

Η συζήτηση μαζί τους δύσκολα μένει σε στεγανά κι αυτό δεν είναι εύκολη υπόθεση για κανέναν. Είναι τρεις άνθρωποι με γνώση, παιδεία, αλλά και κότσια. Περγαμηνές τους τα “ναι” και τα “όχι” τους. Χώρος τους, η αισθητική την οποία επέλεξαν και προσάρμοσαν έτσι ώστε να κινούνται μέσα της ελεύθερα, χωρίς υπεκφυγές. Τρόπος τους ο τρόπος που βουτάνε βαθιά στις ανθρώπινες σχέσεις και τις κάνουν τραγούδι. Ένα τραγούδι που τραγουδιέται από όλο και περισσότερους ανθρώπους, ανθολογημένους θα έλεγε κανείς από κάθε είδους κοινωνική, ηλικιακή αλλά και- γιατί όχι;- πολιτική προέλευση. Η συνέντευξη που ακολουθεί είναι το απόσταγμα μιας μεγάλη συζήτησης που κάναμε μαζί τους ένα μεσημέρι. Η κουβέντα άρχισε πριν το κασετόφωνο τεθεί σε λειτουργία- σχεδόν ενστικτωδώς. Τα πρώτα λεπτά ηχογράφησης βρίσκουν τη Νατάσσα να λέει μεταξύ άλλων πως “…σε μια συνθήκη που όλα είναι τρομερά δύσκολα και υπάρχει έκπτωση σε όλες τις αξίες, στην οικονομία, στην πολιτική, σε όλες, οτιδήποτε έχει να κάνει με τον άνθρωπο αντιμετωπίζει πρόβλημα, όπως η τέχνη και εκείνοι που κάνουν τέχνη. Είναι προφανές”.  Continue reading “ΜΠΟΦΙΛΙΟΥ – ΚΑΡΑΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ – ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟΝΟΜΟ”

ΜΠΟΦΙΛΙΟΥ – ΚΑΡΑΜΟΥΡΑΤΙΔΗΣ – ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟΝΟΜΟ

ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΠΟΔΑΡΙΟΥ

Στίχοι: Χρήστος Α. Μιχαήλ
Μουσική: Αλέξανδρος Εμμανουηλίδης
Δίσκος: Κλείσε τα σκούρα (Μετρονόμος 2014) Continue reading “ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΠΟΔΑΡΙΟΥ”

ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΤΟΥ ΠΟΔΑΡΙΟΥ

ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ | ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ 30/10/2014

Photos by Georgia Ponirakou

DSC_1166 Continue reading “ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ | ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ 30/10/2014”

ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ | ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΑΘΗΝΑΣ 30/10/2014

Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ

σκια γυναικα χρηστος μιχαηλ εξωφυλλο

Στην ποιητική σύνθεση Σκιά Γυναίκα ο Χρήστος Α. Μιχαήλ σκια-γραφεί τη γυναικεία υπόσταση της Ελλάδας και την σχεδόν ερωτική μας σχέση με αυτήν. Κινείται σε πολλά ιστορικά επίπεδα και πειραματίζεται έντονα σε επίπεδο σκέψης και γλώσσας.

Επιτυχώς συσχετίζει την Ελλάδα με γυναίκα δίνοντάς της ομιλούντες στον αναγνώστη χαρακτηρισμούς: «μια θεατρίνα που ξεχνά τον προβολέα/ κι όλο πεθαίνει σφίγγοντας τα μάτια ηρωικά». Η Ελλάδα ως γυναίκα στερεοτυπικά απατά ξενιτευόμενη:«Όρκος βαρύς και γνώριμος/ μιας άλλης ξενιτιάς αιώνιο βέλος.» Αυτό, όμως, που εφαρμόζεται ιδιαίτερα εύστοχα είναι η πάγια παρομοίωσή της με ακυβέρνητο πλοίο. Continue reading “Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ”

Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΘΕΟΦΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ

ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ| ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ | ΣΑΛΑΜΙΝΑ

Πρόσκληση 3 στο Α4.indd

Οι εκδόσεις Μετρονόμος σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου “Σκιά γυναίκα” του Χρήστου Α. Μιχαήλ (Μιχάλαρου) την Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2014, ώρα 7:00 μμ στο Viento Café (πρώην Flamingo) στη Σαλαμίνα.

Για το βιβλίο και τον συγγραφέα θα μιλήσουν:

Ηλίας Δρίβας, εκπαιδευτικός
Παναγιώτης Βελτανισιάν, φιλόλογος

Θα τραγουδήσει η Νατάσσα Μποφίλιου
Στο πιάνο ο συνθέτης Θέμης Καραμουρατίδης

Χορηγός της εκδήλωσης:
Εθνικό Ωδείο Σαλαμίνας (διευθυντής Μαθιός Θεοδόσης).

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ| ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ | ΣΑΛΑΜΙΝΑ