ΧΡΥΣΟΨΑΡΟ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΥΑΛΑ

Τσίπρας Κλίντον

Η χαμένη ευκαιρία του Αλέξη Τσίπρα

Το πρώτο μισό της ευκαιρίας του Αλέξη Τσίπρα να πείσει τους διεθνείς επενδυτές, ότι η Ελλάδα είναι ένας τόπος κατάλληλος για να φέρουν τα κεφάλαιά τους επενδύοντας με προοπτική, χάθηκε. Παρά το γεγονός ότι όλα είχαν στηθεί όπως έπρεπε, παρά το γεγονός ότι όλοι ήταν υπέρ του, παρά επίσης το γεγονός ότι η ατζέντα ήταν κομμένη και ραμμένη στα μέτρα τού προφίλ που θέλει να εμφανίσει προς τα έξω, ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ενώ είχε την μπάλα στα πόδια του και τον τερματοφύλακα «στημένο», επέλεξε να την κλοτσήσει έξω. Ούτε καν δοκάρι κι έξω η μπάλα άγγιξε σχεδόν το σημαιάκι του κόρνερ. Continue reading “ΧΡΥΣΟΨΑΡΟ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΓΥΑΛΑ”

Quote

ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ | ΔΥΟ ΠΕΖΑ

σκ


ΠΕΖΟ ΠΡΩΤΟ

Την τιμωρία εισπράξαμε χρόνια πολλά πριν πλάσουμε την αμαρτία. Μια προκαταβολή που γύρισε τον κόσμο από τσέπη σε τσέπη κι από χέρι υγρό σε στήθος σφιχτό και απάνεμο. Κι ήταν το δίδαγμα απλό, τόσο που δύσκολα μας έγινε ιδέα να νοιαστούμε για τα περαιτέρω. Τόσο που αδύνατο να μοιραστούμε αδελφικά έστω και μια του αξία. Αγγίζοντας το σώμα μας στις πιο κρυφές γωνιές του, βρήκαμε αυτά που μας αθροίζουν με τον άλλο. Όμοιος με τον όμοιο και ξέχωρα οι φίλοι που έκλεισαν τα μάτια στο κακό. Πού μας περίμενε εν τέλει πάσα η αλήθεια και τι ανταλλάξαμε μ’αυτήν για να σωθούμε; Μια ανεξάντλητη φιλοσοφία και μια λαχτάρα για κάθε οικείο άδυτο. Μια προσδοκία άμεμπτη που στέριωσε με γέννα και με σήψη. Έτσι γλιτώσαμε ατυχώς την έρημο των γύρω ηττημένων και κάπως έτσι πέφτουμε αμετανόητοι στις αδηφάγες εμμονές των νικητών. Το στόμα μας χαράματα έχει μια γεύση ξενική και η ανακούφιση έρχεται πάντα από λόγια ξένα. Οι επιζήσαντες από μεριάς ευθείας είναι που λάτρεψαν την Ιστορία σαν θεά και τη χτυπήσανε ταττού πολύπλοκο στο πέλμα. Είναι εκείνοι που μας έσυραν εδώ. Πρώτα το αίμα χύθηκε μες στις χαράδρες των βουνών κι έπειτα δεθήκαμε με όρκο χάλκινο, βαφτίζοντας τη θάλασσα μητέρα κι ερωμένη. Όσοι διδάχτηκαν το ξέπλυμα του μίσους πήραν για κέρδος τους κάποιες στιγμές ακόμα. Λόγια και λόγια σαν νερό, μα πώς αλλιώς μ’ αυτό το πλέγμα που παγώνει; Οι ορισμοί μας τετριμμένοι και σκευασμένοι σε περιβάλλον υπό το μηδέν. Οι ενδείξεις πεταμένες σε ένα καλάθι που μυρίζει ιδρώτα και οι αποδείξεις λεκιασμένες με στείρο εγωισμό που ζητιανεύει στα κρυφά δόξα ετεροχρονισμένη για το μνήμα. Πώς θεραπεύεται η ψυχή μέσα σε τόσα λάθη; Τις μέρες που οι απόδημοι επιστρέφουν στη σκιά τους, τότε ξοδεύομαι κι εγώ τιμώντας τα φτερά. Έτσι ζυγώνω κι άγομαι μέσω περιθωρίων χωρίς ποτέ να καρτερώ ν’ αγγίξω τα όνειρά σου, παρά μονάχα δίπλα σου να στέκομαι έστω και στην ανία.

ΠΕΖΟ ΔΕΥΤΕΡΟ

Τα σώματα που έρχονται σε θερμική ισορροπία είναι αυτά που δεν υπάκουσαν τη σήψη του ενικού. Σ’ αυτόν ποντάραμε για χρόνια την ελπίδα καταφρονώντας διαρκώς κι ασύστολα κάθε σημάδι που έστρεφε τα νώτα του στην πληρωμή. Μια έπαρση στητή και καλογυαλισμένη. Αίτιο σε πλήρη διατεταγμένη ασυνειδησία. Μπλέξαμε τα μαλλιά μας με τις τρίχες των αρρώστων. Είδαμε τη στεριά μίλια μακριά να αναστενάζει σκόνη και καπνό. Ακολουθήσαμε τυφλοί και χορτασμένοι τη ρότα ενός κύματος που εκ των προτέρων έταξε ακονισμένα βράχια. Ξεντυθήκαμε βίαια την όψη που μας δόθηκε εκ γενετής και βιαστικά περάσαμε τη ζώνη σε μέση επίκτητη. Τυλίξαμε σε νεκροσέντονο ό,τι αγνό μάς είχε συνετίσει αποδίδοντας πνιχτές τιμές και λόγια κουρδισμένα. Μουλιάσαμε κατ’ επανάληψη το μαξιλάρι σε κάθε δυνατή στάση του κορμιού και αγκαλιάσαμε το ίδιο το σκοτάδι μας μέχρι ηδονής και ασφυξίας. Η σημασία τού είναι μας προδόθηκε πολλάκις και εμφανώς κι αποτυπώθηκε τάχα καλλιτεχνικά σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία· τώρα αραχνιάζει αξιοπρεπώς σε ένα συρτάρι σαλονιού. Για μυρωδιά λουστήκαμε μια μισοαναστημένη αποφορά. Μεθύσαμε την ίδια μας τη μέθη, ξανά και ξανά. Κι όλα αυτά με την πεποίθηση ότι υπήρχαμε από πάντα και για πάντα, δίχως κενά και διαλείψεις, μόνο με τη συνάφεια των υλικών που χτίστηκε η γη και τη συνενοχή μιας λιπαρής ιδέας. Τώρα μαθαίνουμε από τρίτους πως η αντοχή μας πωλείται αλόγιστα σε πακετάκια του κιλού. Ό,τι απέμεινε απέμεινε στυγνό. Και άγονο και μόνο. Και διψασμένο γι’ αυτούς που θα ’ρθουν και θα έρχονται περιοδικά για πάντα μέχρι να λήξει αυτό το αστείο που ονομάσαμε ζωή. Μέχρι να φτάσει στο μηδέν το μέτρημα που αντίστροφα ξεκίνησε να τρέχει μ’ ένα ρόγχο.

*Σκιά γυναίκαεκδόσεις Μετρονόμος (2014).

ΣΚΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ | ΔΥΟ ΠΕΖΑ

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

Cracked_Glass_Texture_I_by_EverythingIsInStock

Βλέπω φίλους και γνωστούς να παίρνουν θέση. Λογικό.

Τους βλέπω να απλώνουν τα επιχειρήματά τους στο τραπέζι σε κάθε ευκαιρία και να τα εκθέτουν με θέρμη, ενθουσιασμό ή και αγανάκτηση. Λογικό. Continue reading “ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ”

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ

ΣΥΡΙΖΑ: ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΑ

Τσίπρας guardian

Υπήρξαν άνθρωποι που πίστεψαν και ψήφισαν. Υπήρξαν άλλοι που δεν πίστεψαν, αλλά ψήφισαν δια της ατόπου απαγωγής με την ελπίδα να μην υλοποιηθεί το σύνολο των εξαγγελιών. Υπήρξαν άνθρωποι που δεν πίστεψαν, δεν ψήφισαν αλλά μέσα σε λίγες εβδομάδες είδαν το εθνικό αίσθημα να εκτοξεύεται και την καρδιά τους να χτυπά σε ρυθμό πατριωτισμού και υπερηφάνειας, που δάκρυσαν με την Καισαριανή και πανηγύρισαν με τον Βαρουφάκη κάνοντας κωλοδάχτυλα στον Ντάισελμπλουμ μπροστά από την οθόνη. Υπήρξαν άνθρωποι που θα ψήφιζαν ούτως ή άλλως, καθώς το ‘χουν σύστημα να επιβιώνουν ρυμουλκούμενοι από τις κομματικές μηχανές προσαρμοζόμενοι καταλλήλως. Υπήρξαν σαφώς και άνθρωποι που δεν κατατάσσονται σε καμιά από τις παραπάνω κατηγορίες. Η μοίρα όλων όμως είναι κοινή και, την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο, δεν εξαρτάται από ένα πλέγμα πολιτικών κατευθύνσεων, μια ιδεολογία ή ένα σύνολο συνεργατών, την τύχη, τα άστρα ή τον καιρό. Εξαρτάται από τις δύσκολες πολιτικές αποφάσεις ενός και μόνο ανθρώπου. Το risk diversification -που λέμε στο χωριό μου- έχει πάει περίπατο.  Continue reading “ΣΥΡΙΖΑ: ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΑ”

ΣΥΡΙΖΑ: ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΩΜΑΤΑ

Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

hand-of-conspiracy2

Τι να πιστέψει κανείς; Ανέκαθεν μας κυνηγούσε αυτή η φράση. Από την εποχή που το τυπωμένο χαρτί και το γυαλί ήταν οι μόνοι δίαυλοι προς την ενημέρωση, η μάχη ανάμεσα στο αληθές και στο ψευδές ήταν πάντα μια αμφίρροπη μάχη. Μέχρι που ήρθε το ίντερνετ κι έβαλε τα πράγματα σε μια σειρά. Στη λάθος σειρά. Continue reading “Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ”

Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ