ΜΠΛΟΚ

shutterstock_124382806

Με κάνει add στο facebook και αποδέχομαι την πρόσκληση. Άντρας, δικηγόρος, γύρω στα 40, φαίνεται σοβαρός. Μήνες μετά ξεκινάει επίμονες ερωτήσεις για το πού μένω, πού έχω σπουδάσει, με τι ασχολούμαι. Όλα του κάνουν εντύπωση, αλλά την εκφράζει συγκρατημένα, με τη σοβαρότητα που εκπορεύεται από το προφίλ του. Συμπεραίνω ότι δεν πρόκειται για τρολ, έχω εξασκηθεί. Μου λέει ότι ο αδερφός του διδάσκει Κοινωνικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και ότι το Εδιμβούργο είναι πιο όμορφο από το Λονδίνο. Εύγε. Δεν καταλαβαίνω Χριστό. Πού το πάει; Είσαι γκέι; τον ρωτάω ευθέως. Ενίοτε κάποιοι γκέι στο πλαίσιο του διαδικτυακού φλερτ ρίχνουν άδεια για να πιάσουν γεμάτα, κακό δεν είναι, όλοι το έχουμε κάνει στα φλερτ μας. Όχι, απαντά, έχει σημασία; Καμία σημασία δεν έχει για μένα, προς τι όμως αυτή η συνέντευξη; Continue reading “ΜΠΛΟΚ”

ΜΠΛΟΚ

Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

hand-of-conspiracy2

Τι να πιστέψει κανείς; Ανέκαθεν μας κυνηγούσε αυτή η φράση. Από την εποχή που το τυπωμένο χαρτί και το γυαλί ήταν οι μόνοι δίαυλοι προς την ενημέρωση, η μάχη ανάμεσα στο αληθές και στο ψευδές ήταν πάντα μια αμφίρροπη μάχη. Μέχρι που ήρθε το ίντερνετ κι έβαλε τα πράγματα σε μια σειρά. Στη λάθος σειρά. Continue reading “Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ”

Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΓΟΗΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

A former Taliban fighter looks on after

Ένα από αυτά που με απασχόλησαν μετά τις δημοτικές εκλογές του 2014 και την σύντομη εμπειρία που αποκόμισα στο στίβο μιας κλειστής κοινωνίας (με ό,τι συνεπάγεται το επίθετο “κλειστός” για μια κοινωνία) είναι η απότομη αλλαγή γοήτρου σε κάποιους ανθρώπους. Άνθρωποι που έχαιραν μεγάλης εκτίμησης και ξαφνικά, μέσα από ένα λάθος, μια ατυχή δήλωση αλλά πολύ περισσότερο μέσα από την εκλογική τους ήττα, έχασαν μεγάλο μέρος του γοήτρου τους στην τοπική κοινωνία. Κοινώς, δεν τους συμπαθεί πια ο κόσμος και δεν τους στηρίζει, τουλάχιστον όχι όσο πριν. Από την άλλη μεριά, άνθρωποι οι οποίοι ουδέποτε ξεχώρισαν μέσα στο σύνολο, ουδέποτε πέτυχαν κάτι σεβαστό στη ζωή τους, άνθρωποι που δεν είχαν να επιδείξουν ούτε ζηλευτό παρελθόν ούτε -κατά τα προβλεπόμενα, ποτέ δεν ξέρεις όμως- ελπιδοφόρο μέλλον, βρέθηκαν να αναδύονται κοινωνικά ως συμπαθείς κι αναγνωρίσιμες περσόνες. Τι μεσολάβησε; Μα ασφαλώς οι εκλογές. Αυτοί οι πολίτες έχουν την τιμητική τους στο παρόν κείμενο. Continue reading “ΓΟΗΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ”

ΓΟΗΤΡΟ ΚΑΙ ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΤΙ ΕΦΤΑΙΞΕ;

nightvision

Φωτογραφία: Georgia Panakia

Το παιδί κλαίει μέσα από τον τοίχο. Τι έφταιξε; Μια μάνα προσπαθεί να το συνεφέρει με φωνές, δεν ωφελεί. Ο αέρας πάλι παίζει με τα σχοινιά και τα απλωμένα ρούχα στο μπαλκόνι του διπλανού. Σφυρίζει. Εδώ δεν υπάρχει μπαλκόνι. Τα ρέστα βγαίνουν ίσα ίσα μέχρι το τέλος του μήνα και δεν είναι μόνο ο μήνας που πρέπει να βγει. Κάποτε ξημέρωνε και μύριζε γιασεμί από τον κήπο. Τώρα το διαμέρισμα αμείλικτο και ο ακάλυπτος ξερός φτιάχνουν έναν κόσμο που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν δίκαιος. Όμως δεν είναι. Το χωριό είναι μακριά (άραγε υπήρξε ποτέ χωριό;) και η μάνα μια έννοια σφιχτοδεμένη με ενοχές κι ένα παράπονο συρραμμένο στο κάτω χείλος. Continue reading “ΤΙ ΕΦΤΑΙΞΕ;”

ΤΙ ΕΦΤΑΙΞΕ;

ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ Eurogroup

Μητσοτάλης
Όλες οι δυνάμεις του τόπου επιστρατεύονται σημειολογικά με σκοπό την ενίσχυση της διεθνούς θέσης της χώρας (photo by lifo).

Όσοι είναι σίγουροι για θαύματα, έχοντας ήδη αρχίσει να πίνουν νερό στο όνομα της νέας κυβέρνησης, προτείνω να αφήσουν το μεγάλο καλάθι στην άκρη και να πιάσουν το μικρό. Γενικώς παιδιά, μην βάζετε το χέρι στη φωτιά για κανένα. 

Τα στοιχήματα και οι προσδοκίες που έχουν διαμορφωθεί είναι τόσα πολλά που ένα στραβοπάτημα μπορεί να αποβεί μοιραίο στο θέμα της συσπείρωσης της κοινωνίας και να γυρίσει μπούμερανγκ στην κυβέρνηση. Continue reading “ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ Eurogroup”

ΛΙΓΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟ Eurogroup

ΠΡΩΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ | ΠΡΟΑΚΡΟΑΣΗ album

Μποφίλιου

Ξαφνιάστηκα όταν άκουσα για τη συνεργασία τους. Από το καλοκαίρι που άρχισαν να κυκλοφορούν τα νέα ως ψίθυρος, οι κεραίες μου ήταν στραμμένες κατά κει προσπαθώντας να εκμαιεύσω πληροφορίες. Στις λίγες συζητήσεις που είχα με κάποιους από τους συντελεστές, τα λόγια ήταν μετρημένα. Για συνέντευξη “εν όψει της κυκλοφορίας του δίσκου” ούτε λόγος. Λίγους μήνες μετά εμφανίστηκε στο Youtube το promo track με τίτλο “Ποτάμι”. Οι αντιδράσεις αμφίθυμες, σαν κάτι να έλειπε. Κράτησα από την πρώτη στιγμή μια συγκλονιστική Νατάσσα Μποφίλιου στην ερμηνεία και περίμενα τα υπόλοιπα.

Την περασμένη Τρίτη στον Μπλε Παπαγάλο ήταν όμορφα και ζεστά. Πάνελ δεν υπήρχε, ούτε μικρόφωνα, ούτε σκηνή, ούτε ίχνος επισημότητας. Τι υπήρχε; Υπήρχαν καφέδες και ποτά και άνθρωποι που είχαν πάει για να ακούσουν για πρώτη φορά αυτό τον δίσκο για τον οποίο οι συντελεστές του μάλλον απέφευγαν να μιλήσουν για μήνες. Μέχρι χθες. Η πρόσκληση της εταιρίας δε, είχε τη σημείωση “ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ” που σήμαινε ότι η προακρόαση ήταν υπόθεση ενός κλειστού κύκλου ανθρώπων του χώρου, κυρίως δημοσιογράφων και εργαζόμενων της εταιρίας παραγωγής. Κι άλλη μυστικοπάθεια- η περιέργεια έχει αρχίσει και γίνεται ενοχλητική, δεν έχουμε συνηθίσει σε τέτοια. Εσκεμμένο; Ας είναι.

23_ΜALAMAS-BOFILIOU_MG_239423_ΜALAMAS-BOFILIOU_MG_2354

Λίγα λόγια από τον Αντώνη Βιλλιώτη, διευθυντή της Feelgood Records και κατευθείαν στην ακρόαση. Τα τραγούδια άρχισαν να παίζουν με τη σειρά και με ένταση στα μεγάφωνα του μαγαζιού, και αν εξαιρέσεις τους φωτογράφους που αναζητούσαν τις κατάλληλες γωνίες λήψης, όλοι οι υπόλοιποι περάσαμε σε κατάσταση σχετικής ακινησίας. Πώς είναι να ακούς έναν ολόκληρο δίσκο από την αρχή μέχρι το τέλος, σε ένα cafe γεμάτο κόσμο προσπαθώντας να μη χάσεις ούτε νότα ούτε στίχο; Για πολλούς επρόκειτο για μια άγνωστη διαδικασία. Κάποιοι παράλληλα με την ακρόαση διαβάζαν τους στίχους από τον φάκελο που μας χαρίστηκε. Άλλοι όχι.

Επί της ουσίας τώρα. Παρά την μικρή εκκρεμότητα που είχε αφήσει στους περισσότερους από εμάς, το “Ποτάμι” πήρε τη θέση του ανάμεσα στα υπόλοιπα τραγούδια. Η δομή της συγκεκριμένης δουλειάς δίνει αυτό που δεν δίνουν τα κομμάτια αν τα ακούσεις μεμονωμένα, τη συνοχή, κι αυτό αποτελεί μια νίκη εξ αρχής. Πρόκειται σαφώς για έναν δίσκο που χρίζει πολλαπλών ακροάσεων. Ένας πολύ καλός Θέμης Καραμουρατίδης στο μουσικό σκέλος και εξελιγμένος στο ενορχηστρωτικό, συνάντησε και έδεσε με έναν πολύ δυνατό Οδυσσέα Ιωάννου, ίσως τον καλύτερο των τελευταίων χρόνων. Στις ερμηνείες, ο πάντα στιβαρός και αποτελεσματικός Σωκράτης Μάλαμας μπορεί να μην απέκτησε νέο σουξέ για τα πολυπληθή live του, έβαλε όμως στη φαρέτρα τραγούδια για τα οποία θα πρέπει να είναι προσωπικά υπερήφανος, αφήνοντας για λίγο στην άκρη το φανατικό κοινό του να έχει τις αντιρρήσεις που πάντα έχει σε τέτοιες περιπτώσεις. Τέλος, η Νατάσσα Μποφίλιου δίνει ρέστα, δείχνοντας ότι καμιά δυσκολία, αμφιβολία ή ανασφάλεια δεν νιώθει μακριά από τη στιχουργική της φωλιά, τον Γεράσιμο Ευαγγελάτο. Ερμηνευτικά είναι η Μποφίλιου που όλοι ξέρουμε, σε Κάποιες στιγμές ίσως και κάτι παραπάνω. Στα συν η εξαιρετική, θεατρική της αφήγηση στο “Το όνομά μου”.

Καλοτάξιδες λοιπόν οι Πρώτες Λέξεις που από τις 15 Δεκεμβρίου θα βρίσκεται στα ράφια των δισκοπωλείων (όσων απέμειναν). Αυτός ο δίσκος, όπως όλα δείχνουν, έπρεπε να γίνει.

23_ΜALAMAS-BOFILIOU_MG_225623_ΜALAMAS-BOFILIOU_MG_231923_ΜALAMAS-BOFILIOU_MG_229023_ΜALAMAS-BOFILIOU_MG_228623_ΜALAMAS-BOFILIOU_MG_242423_ΜALAMAS-BOFILIOU_MG_2402

*Πρώτη δημοσίευση popaganda.gr

ΠΡΩΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ | ΠΡΟΑΚΡΟΑΣΗ album

ΠΑΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΑΪΝΙΔΕΣ

popaganda_xainides

«Προς απάντηση των δημοσιευμάτων, οι Χαΐνηδες αποφάσισαν να κάνουν μία παύση». Με αυτή τη λιτή φράση στην επίσημη σελίδα τους στο Facebook ο frontman της μουσικής κολλεκτίβας-συγκροτήματος-μουσικού καραβανιού ή ό,τι άλλο, Δημήτρης Αποστολάκης, διευκρινίζει τις προθέσεις αυτού που όλοι διαβάσαμε σε σχετικά δημοσιεύματα τις προηγούμενες ημέρες, ότι δηλαδή οι Χαΐνηδες χωρίζουν τα τσανάκια τους. Λύπη επικρατεί στο διαδίκτυο και μελαγχολικά status εμφανίζονται στα προσωπικά προφίλ των μουσικόφιλων που θρηνούν χαμηλοφώνως για αυτή την απώλεια. Γιατί όμως τόση στεναχώρια για ένα συγκρότημα τόσο χαμηλών τόνων, τόσο ειδικών γούστων και τόσο αντί-lifestyle ιδιοσυγκρασίας που ελάχιστα έκανε ώστε να αρπάξει λίγη προσοχή από το μουσικόφιλο κοινό αλλά κατάφερε να κατακτήσει πολλή; Είναι ο συναισθηματισμός που μας έπιασε ξαφνικά για τη λαίλαπα της εποχής η οποία κάνει τα λίγα εναπομείναντα ελληνόφωνα συγκροτήματα να ρίχνουν αυλαία ή το τέλος μιας αγάπης με το κοινό «που έμοιαζε λίγο στη θλίψη μόνο με την φτωχογειτονιά εκεί που η σκέψη ακροπατεί σαν το φονιά»;

Continue reading “ΠΑΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΑΪΝΙΔΕΣ”

ΠΑΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΑΪΝΙΔΕΣ