ΜΠΛΟΚ

shutterstock_124382806

Με κάνει add στο facebook και αποδέχομαι την πρόσκληση. Άντρας, δικηγόρος, γύρω στα 40, φαίνεται σοβαρός. Μήνες μετά ξεκινάει επίμονες ερωτήσεις για το πού μένω, πού έχω σπουδάσει, με τι ασχολούμαι. Όλα του κάνουν εντύπωση, αλλά την εκφράζει συγκρατημένα, με τη σοβαρότητα που εκπορεύεται από το προφίλ του. Συμπεραίνω ότι δεν πρόκειται για τρολ, έχω εξασκηθεί. Μου λέει ότι ο αδερφός του διδάσκει Κοινωνικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και ότι το Εδιμβούργο είναι πιο όμορφο από το Λονδίνο. Εύγε. Δεν καταλαβαίνω Χριστό. Πού το πάει; Είσαι γκέι; τον ρωτάω ευθέως. Ενίοτε κάποιοι γκέι στο πλαίσιο του διαδικτυακού φλερτ ρίχνουν άδεια για να πιάσουν γεμάτα, κακό δεν είναι, όλοι το έχουμε κάνει στα φλερτ μας. Όχι, απαντά, έχει σημασία; Καμία σημασία δεν έχει για μένα, προς τι όμως αυτή η συνέντευξη; Continue reading “ΜΠΛΟΚ”

ΜΠΛΟΚ

Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

hand-of-conspiracy2

Τι να πιστέψει κανείς; Ανέκαθεν μας κυνηγούσε αυτή η φράση. Από την εποχή που το τυπωμένο χαρτί και το γυαλί ήταν οι μόνοι δίαυλοι προς την ενημέρωση, η μάχη ανάμεσα στο αληθές και στο ψευδές ήταν πάντα μια αμφίρροπη μάχη. Μέχρι που ήρθε το ίντερνετ κι έβαλε τα πράγματα σε μια σειρά. Στη λάθος σειρά. Continue reading “Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ”

Η ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΤΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΑΛΗΘΕΙΑ

hands-tied

Κάτω από κάθε ουρανό που μας χαρίστηκε
πάντα θλιμμένοι κατοικούνε οι τρελοί του
δεμένα χέρια πόδια δανεικά
κι ένα στόμα που το βασανίζει η επιτάχυνση
σκληρός αέρας
για μια ταχύτητα που εξαρχής τούς ήταν λίγη.
Κάτω από κάθε ουρανό
οι αθώοι παίρνουνε το βήμα που τους πρέπει
μόνο το βήμα
μόνο το πρέπει
και μια γραφή που τους θυμίζει τα λογάκια των σοφών
μην τρίξεις μην κλάψεις μη λυγίσεις
μη φέρεις τη ζωή εκτός του μέτρου
μόνο ουαί κι αλίμονο και δέσου στα σχοινιά τους
εσύ και η πέτρα σου η γυμνή
η γυαλισμένη
για όσα κατάφερε το ένστικτο να σώσει μακριά τους.
Κάτω από κάθε ουρανό που μας χρεώθηκε στεγνός
πάντα τα μάτια θα πηγάζουν την αλήθεια
μιαν αλήθεια ως μόνη αλήθεια
απόλυτη ασφαλώς
που αλήθειαδε χωράει στον ενικό της
κι έτσι υπερήφανη ξοδεύεται αφειδώς
ώσπου να μπει στο αυλάκι το νερό της συγκυρίας
ώσπου τυχαία μόνη ή τακτικά γυμνή
να χαριστεί η αλήθεια εκεί που πρέπει
δίχως δεμένα χέρια ή πόδια δανεικά
μα προπαντός με μιαν ευχή στο ξύπνημα του νου
και την ανάσα τρυφερή στο στήθος μιας ανάγκης.

*Πρώτη δημοσίευση περιοδικό Βάκιλος τεύχος Νο 5. 

ΑΛΗΘΕΙΑ